Uwagi ogólne cz. 3

Na głowie linia działu przechodzi krawędzią rzęs. Wyższa cześć głowy podług prawa Zeisinga dzieli się w miejscu, gdzie zarost włosów spotyka się z obnażonym czołem. W części niższej, sięgającej od rzęs do jabłka Adama, linia działu schodzi się z podstawą nosa. Stąd można by dokonać nowego działu, któryby natrafił na wypukłość podbródka. W ten sposób dzieli się głowa na pięć części, z których trzy środkowe są równe, mianowicie wysokość czoła, długość nosa i górna warga z ustami i podbródkiem. Równymi pomiędzy sobą są także wysokość czaszki i szyja. Zeising podzieliwszy całe ciało na 1000 jedności, oblicza masę pierwszych trzech części na 34,441, drugich na 21,286 jedności. Tułów dzieli sie na połowę górną, sięgającą od krtani do linii, która na wysokości pachy po nad piersią przechodzi, stanowiąc największą szerokość tułowiu i na dolną, od środka piersi do pępka. Tułów górny rozpada się na mniejsze podziały (okolica karkowa), osobną część dolnego stanowi okolica od środka piersi do jamy brzusznej.

Wysokość okolicy karkowej wynosi tu 34,441, wyższej piersiowej 55,728, tyleż wysokość niższej piersiowej i okolicy serca; wysokość okolicy pępka znowu 34,441. Całe ramię dzieli się w tenże sposób na ramię właściwe (167,184) i przedramię z ręką (270,509), ta ostatnia na właściwe przedramię (167,184) i rękę (103,325). Następnie stosuje Zeising swe prawo do ręki i nogi.