Uczucia estetyczne cz. 20

Zamiłowanie w powabności świadczy zawsze o pewnej chorobliwości społeczeństwa, o wyczerpaniu sił.

Poniżej powabności leży, jak to już wskazaliśmy, drobniuchność, przyjemność w rozmaitych odcieniach. I w nich jeszcze tkwi pewna piękność; stanowią one przeto najliczniejszą grupę uczuć dla ludzi nie mogących się dostroić do miary wyższego piękna. Niewykształcone, a przecież za pięknością tęskniące warstwy społeczeństwa, mają zwykle największe upodobanie w uczuciach tej miary, podczas gdy wykształceńsze stany średnie dopiero w powabności znajdują pełne zadowolenie. Owa skłonność przybiera niekiedy śmieszną postać np. w popędach serca, kiedy mężczyzna, jak niedźwiedź, widzi ideał swych afektów w drobniuchnej, wątłej dziewczynce.

Powyżej powabności w kierunku piękna, leży miluchność. Jest ona prawidłowszą od tamtej, mniej ma w sobie kapryśnej samowoli, mniej ruchu, a więcej harmonijnego spokoju piękna. Niema w niej figlarności, jak we wdzięku. Jest to cichsza, łagodniejsza piękność, która jednak nie zamknęła się jeszcze w tej ścisłości prawideł, jaka cechuje piękno czyste, nadając mu znamię jakiejś zimnej, odtrącającej wyższości. Szczęśliwa piękność, miła zarazem i wdzięczna! Cały-świat ją kocha.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    kurs spawacza
    kursy dla kosmetyczek
    kursy języka angielskiego warszawa
    Kursy Językowe Poznań
    kursy komputerowe warszawa
    kursy na spawanie
    kursy spawacza
    kursy spawania
    kurtyna chłodnicza
    kurtyna do chłodni