Tragiczność cz. 6

Naturalnie mieć tu na uwadze należy przekonania czasu. Orest np. stanowi wzór takiego konfliktu. Cokolwiek by uczynił, ściągnie na siebie winę. Jeżeli zamorduje matkę, jak nakazywało prawo zemsty za ojca, zostanie matkobójcą; jeżeli nie pomści ojca, cienie jego nie będą odkupione. Tak postawiony jest Timoleon pomiędzy tyrańskim bratem a wolnością, Brutus miedzy miłością Cezara a republiką; Hamlet powinien zemścić się, ale ofiarą ma być i matka; natura jego wzdryga się; Tellowi dano do wyboru zamordować Gesslera, lub widzieć los rodziny podobnym do losu starego Melchtala. W Antygonie konflikt jest wyraźnym; w Romeo i Julii ukrytym i tu jednak nie należy winy na pierwszy plan wysuwać.

Wiara w przeznaczenie i zmienne -sądy o winie ludzkiej, nie są czynnikami równej siły. Pojęcie władzy losu nie tak łatwo z pośród ludzi ustąpi. Tak długo trwać będzie i wiara weń.

Rozumie się, że dla wywołania tragiczności szukać należy rzeczywistych przeciwieństw. Nie można przeciwstawiać sobie obranych dowolnie potęg; prawda czysto ogólna, czy szczegółowa (np. historii) obowiązuje. Pak np. nie może artysta żadnego konfliktu przedstawić, który we współczesnej świadomości ogółu dawno został rozwiązanym i nie ma już w samym sobie żywiołu rozkładowego, lecz podpada zwykłemu orzeczeniu prawa.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    logopeda Poznań
    lokal na przyjęcie rodzinne
    lokale Szczecin
    lokale użytkowe Poznań
    lokalizacja gps
    lokalizator gps
    lombard 24 warszawa
    lombard złoto warszawa
    Loty do Barcelony
    lublin psycholog