Tragiczność cz. 1

Wszelki upadek piękna i wzniosłości obudzą współczucie szlachetnych dusz.

Stopniowy i łagodny rozkład wzrusza; gwałtowny, łączy w nas uczucie strachu albo przerażenia ze smutkiem. Umrzeć musi i piękno, co ludzi i bogów zwycięża, harmonia zamiera – to łzy wyciska.

Jeżeli jakaś piękność znajduje się w pełnym rozwoju swych sil, tak że im większe jej znaczenie, tym głębszą w nas budzi sympatię – szczególnie, gdy się łączy z wzniosłością, – i jeżeli nagle zjawi się potęga nieprzyjazna jej z gruntu, a stąd walka, pasowanie się i upadek zjawiska budzącego w nas sympatię, po którego stronie staliśmy, natenczas owłada nami strach i współcierpienie przejmujące do głębi, czyli uczucie tragiczności. Im mniej przewidywaliśmy taki koniec, im mniej przeczuwaliśmy, że wielkość i harmonia takiemu ulegną losowi, tym silniej wypadek nas wzrusza. Im wyżej stała ofiara tragiczności, im bliższą była, osiągnięcia zapewnionego celu, tym potężniej działa powstający kontrast.

Upadek płaskości, pospolitości, straszliwości albo czystej brzydoty, nie może nigdy sprawić takiego wrażenia. Skoro się nim radujemy lub zadowalamy, niema żadnej tragiczności.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    kurtyna foliowa
    kurtyna paskowa do chłodni
    kurtyny paskowe pcv
    kurtyny paskowe z pcv
    kurtyny pvc
    kwalifikowanie technologii spawania
    kwas hialuronowy rybnik
    Kwatery Łomianki
    kwatery pracownicze żyrardów
    Kwatery w Łomiankach