Różnice płci cz. 2

Kobieta jest drobniejszą, delikatniejszą, miększą, polotniejszą, bardziej rozwiniętą w piersiach, udach, itd. Niema jednej linii krótkiej, ostrej, kończastej; wszystkie nabrzmiewają albo sklepią się w pięknych, miękkich łukach. Na szyi dłuższej, smuklejszej, zwiesza się ładniutka główka. Szyja ta łączy się w linii falującej z okrągłymi barkami, podczas gdy u mężczyzny osadzona jest pod kątem prostym na barkach czworokątnych. Smuklejsza, węższa część górna kobiecego ciała, wyposażona mlecznymi piersiami, wydaje się miękką i pełną. Środek tułowiu szeroko rozwinięty. Punkt ciężkości przypada niżej, jak u mężczyzny. Gdyby i górna połowa ciała była tak samo obciążoną, wtedy równowaga nie łatwo dałaby się utrzymać a nogi upadłyby pod ciężarem. Są one krótsze, niż u mężczyzny, szczególniej w dół od kolan, u których się zwężają, ażeby tym pełniejsze utworzyć łydki. Włosy miększe, skóra delikatniejsza, przejrzystsza. Wszystkie kształty tłuściejsze, członki przelewające się jak fale, stąd ciało nabiera polotu i miękkości. U mężczyzny nie ma nic przysłoniętego, mięśnie, żyły, kości, występują w całej pełni. Kobieta podobniejszą do rośliny, mężczyzna do zwierzęcia. Wszystko zdaje się przeć go naprzód, kształty jego jakby stworzone na to, by się unosił i gromił – kobieta skazana zaś na żywot cichy, na wyżywienie siebie i drugich. Mężczyzna czyni wrażenie wznioślejsze i potężniejsze, kobieta ma więcej wdzięku. Mężczyzna posiada wszystkie te zalety i błędy, jakie ma każda siła. Jest odważnym, otwartym, bezwzględnym, ostrym, dumnym, twardym, gwałtownym, brutalnym. Słabsza kobieta broni się raczej chytrością i zręcznością. Jest potulniejszą, łagodniejszą, bojaźliwszą, litościwszą, ale skrytą, zdradliwą, skłonną do podstępu i dręczenia.