Roślinność cz. 6

Drzewo jest najwyżej rozwiniętym utworem roślinnym, z powodu różnorodności w układzie członków” Już krzew każdy odznacza się bogatym ich doborem, jakkolwiek brak mu jedności. Estetycznie jednak stanowi całość sam w sobie. Zioła poprzestają na liściach i zgrubiałej łodydze. I tę rzecz jednak musimy przekazać szczegółowym studiom.

Owocom nadaje ważność estetyczną kształt ich, barwa, zapach, smak i samoistność. Ta ostatnia ujawnia się wyosobnieniem od reszty roślin. Pytanie „co ważniejszym, kwiecie czy owoc?“ byłoby tak bezowocnym, jak owo: „co starsze, kura czy jajo?“ Estetycznie najpiękniejszą jest roślina w dobie kwitnienia.

Tu jeszcze parę uwag.

Mchy, po większej części drobniuchnych rozmiarów, nęcą jednolitością ubarwienia. Trawa sprawia wrażenie jednostajnej wielości. Jeżeli jest gęstą i szeroko rozpostartą, wiatr może w niej obudzić ruch podobny do ruchu fali. Wielkie obszary wysokiego i gęsto rosnącego zboża, mogą nas cieszyć swą płodnością, mogą nawet zadowolić nasz zmysł matematyczny – uczucia piękna nigdy jednak nie obudzą. Monotonia ich nuży.