Piękno w stosunkach rzeczy pomiędzy sobą cz. 1

Jeden krok dalej prowadzi nas w dziedzinę nieokreślonego upodobania , które się rodzi na widok nieskończonej liczby stosunków, wiążących rzeczy i wrażenia. Z podmiotowej wyłączności wpływamy w ruch wieczny, w żywy strumień bytu, gdzie ciągła zmiana pochodzi z przetwarzania się zjawisk w miarę tego, jak się kolejno układa ich wzajemny stosunek do siebie i do ludzkiego ducha. Rzecz przestaje być sobą, skoro połączy się z nią druga; zjawisko wyższego rzędu chłonie tysiąc innych w siebie, nie wiemy już, czyli to wielość rodzi jednostkę, czyli jednostka rozpryska się we wielość; nowy kształt obleka rzecz dawną, zmienny, ulotny, a zdający się przecież czymś ważnym, krótko mówiąc, poczynają się odsłaniać owe tysiączne stosunki, w jakich zjawiska życia przepływają przed naszymi oczami strumieniem czasu. Piękno zostaje w sobie pięknem, brzydota brzydotą, ale piękno może stać się mniej pięknem , brzydota mniej brzydką, co więcej, piękno może nam przykryć brzydotę, brzydota piękno.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    zmywarka gastronomiczna
    zumba poznań
    zwrot podatku z holandii
    zwyżka gdańsk
    żaluzje katowice
    żaluzje Kęty
    żarówka do projektora
    żurawie wieżowe sprzedaż
    żylaki olsztyn
    adidas terrex solo