Piękno cz. 10

Jedność nie powinna nigdy tak być rozczłonkowaną, aby rzecz zdawała się rozpadać sama w sobie. Leżałaby w tym sprzeczność. Zbytnie rozczłonkowanie np. wielu owadów tamuje przegląd, rozrywa obraz i nie może wywołać estetycznego upodobania.

Prawdziwą jedność możemy tylko wtedy postrzec, jeżeli przedmiot we wszystkich swoich częściach przed nami leży. Jedność wymaga całości. Niczego brakować nie powinno. Ten warunek zupełności zjawiska sam już wskazuje, że każda ma swój początek i koniec, że musi być w sobie ściśle odgraniczoną, ażeby wzbudziła czyste, od wpływu obcego niezależne upodobanie. Wszelka utrata zupełnej wyłączności przez jakiekolwiek uszkodzenie, błąd lub domieszanie rzeczy nie potrzebnej, sprawia, że zjawisko przestaje się podobać. Czystość zjawiska wynika z wolności, nie z tej naturalnie, której przeciwstawiono przymus. Jest to wolność nie tamowanego rozwoju. W ten sposób może niejedna rzecz rozwijać się podług najściślejszych, przymusowych prawideł (np. prawa krystalizacji), mimo to być wolną w swym objawie, jeżeli w obrębie owego przymusu nie uległ jej rozwój żadnej przeszkodzie zewnętrznej.

 

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    leczenie wad postawy poznań
    urządzenia próżniowe
    urządzenie do ozonowania
    usg sosnowiec
    Usługi geodezyjne Warszawa
    walce do blachy
    wapno magnezowe
    warszawa hydraulik
    Warszawa kardiolog
    warszawa macierzyste komórki