Metody i uczucia cz. 13

Zwycięstwo i upadek wzniosłości wywołuje w nas te uczucia, z których się ona składa. Wobec jej tryumfu owłada nami strach – o tyle, o ile musimy szukać w niej obrony, a przynajmniej nie obrażać jej.

Wobec upadku jednak spływają strach i współczucie w jedno z najsilniejszych uczuć złożonych, jakie sercem ludzkim władają. Upadek wzniosłości działa tragicznie. Dla siły,, jaka tkwi w tragiczności, stosowano to wyrażenie do każdego uczucia smutku w zakresie piękna, ale podług tego, cośmy już powiedzieli, należy odróżnić je dokładniej. Piękno w upadku nie jest, ściśle biorąc, tragicznym, tern mniej powabność.

Współczucie i wzruszenie – oto są właściwe uczucia w tym razie. Uczucie zaś tragiczności składa się ze współczucia i strachu, jak to już Arystoteles powiedział i jak się stąd łatwo okazuje.

Uczuć z zakresu brzydoty nie chcemy tu bliżej omawiać. Dosyć, że tryumf jej boli nas, upadek raduje. Stopniowanie tu łatwe do odgadnięcia. Gdy przeraźliwość zwycięży, przerażamy się, gdy upadnie, oddychamy swobodniej. Gdy płaskość weźmie gorę, jesteśmy niezadowoleni, rozgoryczeni: gdy upadnie, błogo nam.

Pozostało jedno uczucie główne: komiczności ze swym odcieniem, żartobliwością. Ale o nim niepodobna tu już mówić. Odkładamy to na później.

 

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    ustawianie anten sulejówek
    gięcie blach
    gimnastyka dla dzieci łódź
    ginekolog rybnik
    glazurnik warszawa
    glutamina
    głowica usg
    gonty stalowe
    gotowe modele 3d
    granulat abs