Metody i uczucia cz. 11

Brzydota, dla której czujemy niechęć i odrazę, wolną jednak od strachu, zowie   się płaskością. Jest to odwrotny biegun wzniosłości; jej sfera leży poniżej nas, jak sfera wzniosłości powyżej. Płaskość zbliża się do brzydoty, jest mimo to jednak li wartą śmiechu lub obojętną. Piękno z powszedniością złączone stanowi powabność (wdzięk), która nas ku sobie przyciąga, ale niema jeszcze porywającej, harmonijnej wszechmocy piękna; lekki uśmiech wywołuje na twarzy ludzkiej, co świadczy o pewnej przewadze człowieka nad nią.

Dalszych podziałów musimy tu zaniechać, chociażby budziły zajęcie. O kilku tylko wspomnimy jeszcze, które dadzą się łatwo zrozumieć: piękno z wzniosłością stanowią majestatyczność, dalej idą okropność, gminność itd. Wyczerpujące uwagi o tym przedmiocie znaleźć można w pierwszym tomie „Estetyki” Kostlina.

Mamy więc następujący szereg uczuć estetycznych: Te uczucia wywołane li wrażeniem zmysłów, potęgują sie w uczucia istotne, a mianowicie piękno obudzą w nas głęboką, świętą miłość, brzydota odrazę i nienawiść. Wzniosłość wywołuje uwielbienie, przeraźliwość wstręt, płaskość pogardę, powabność pociąg.

O strachu i pewnej obojętności na powszedniość mówiliśmy już dawniej.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    gałki do drzwi
    garaże na parkingu w Pyrzowicach
    garaże z drewna
    gaszenie gazem
    gdańsk mieszkania
    gdańsk taxi
    generatory ozonu
    geodeta głogów cennik
    geodeta Lipsko
    geodeta marki